Σύντομα διηγήματα online, σύντομες ιστορίες, σύντομα διηγήματα Ιταλών συγγραφέων, Διηγήματα Ιταλών συγγραφέων που μεταφράστηκαν στα ελληνικά

Αντρέα Μούτσολο

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ


«Κουράγιο, δεν θα σου συμβεί τίποτα», επανέλαβε η γυναίκα, προσπαθώντας να πείσει τον άνδρα.
"Δεν ξέρω", απάντησε ο άντρας, πιο αμφίβολος από πριν.
«Έλα, με διαβεβαίωσαν ότι δε θα μας συμβεί τίποτα κακό. Ήδη νιώθω καλύτερα. "
«Ποιος σε διαβεβαίωσε;» ρώτησε ο άντρας.
«Ένας φίλος», απάντησε η γυναίκα.
"Δεν μπορούμε, το ξέρεις αυτό. Άστο καλύτερα", είπε ο άντρας, προσπαθώντας να δώσει στον τόνο της φωνής του ένα τόσο σιγουριάς που όμως του έλλειπε τελείως.
"Γιατί φοβάσαι; Δεν με εμπιστεύεσαι; "
"Δεν είναι αυτό ... Δεν μπορούμε απλά, μην επιμένεις", είπε ξανά ο άντρας.
«Σου λέω ότι είναι για το καλό μας, πρέπει να το κάνουμε».
"Δεν μπορούμε, απαγορεύεται και το ξέρεις", είπε πάλι ο άντρας.
"Μέχρι εδώ, αν με αγαπάς πραγματικά, πρέπει να το κάνεις, αλλιώς να ψάξεις για άλλη και σου διαβεβαιώνω ότι είναι πολύ δύσκολο να την βρεις!", Ανέφερε η γυναίκα έντονα.
Ο άνδρας δεν απάντησε και παρέμεινε ακίνητος, στοχαστικός, επικεντρώνοντας στα λόγια της γυναίκας του. Όχι, δεν θα μπορούσε ποτέ να εγκαταλείψει αυτή τη γυναίκα, αν και δεν την είχε ξαναδεί.
"Εντάξει, θα το κάνω", διαβεβαίωσε ο άνθρωπος, με χίλιες σκέψεις να περνούν από το μυαλό του.
"Μπράβο αγάπη μου," είπε η γυναίκα, χαμογελώντας.
Ο άνδρας, τρέμοντας, πήρε σιγά-σιγά το μήλο από τα χέρια της γυναίκας και το δάγκωσε.
Και από εκεί άρχισε η πτώση της ανθρωπότητας.

 

ΑΓΑΠΗ ΦΑΡΜΑΚΙ

"Πολυαγαπημένη μου γυναίκα, τι άλλο θέλεις να σου δώσω, το φεγγάρι;"
"Ναι, θέλω το φεγγάρι!" Απάντησε η Τζάντα.
Ο Λουδοβίκος τότε ανέβηκε στον ουρανό και έπιασε το φεγγάρι με ένα λάσο.
«Αχ ... πόσο βαρύ είσαι!» Αναφώνησε, καθώς το κατέβαζε στη γη.
"Άσε με ήσυχο τότε!", Απάντησε ο δορυφόρος, "Θα χαλάσεις τον ουρανό αν με πάρεις και ποιος θα τον ξαναφτιάξει; Άσε με κάτω!"
"Μην μιλάς φεγγάρι, θα σε δώσω στην αγαπημένη μου τώρα, τώρα πια θα φωτίζεις μόνο αυτή". Ο Λουντοβίκος τελικά έφτασε στο σπίτι, κουρασμένος, πονεμένος και φώναξε την Τζάντα.
"Κοίτα Τζάντα, σου έφερα το φεγγάρι!"
"Ω Λουντοβίκο, αγαπημένε μου ... τώρα που το βλέπω εδώ, συνειδητοποιώ ότι είναι πολύ άσχημο και δεν λάμπει καθόλου, σε σχέση με το πως έλαμπε στον ουρανό ... γεια σου Λουντοβίκο ... Θα βρω κάποιον που θα μου δώσει τον ήλιο ...".
"Ω ψευδής ψευδαίσθηση του ποιητή!" Είπε ο Λουντοβίκο.

Και ο  Λουντοβίκο έμεινε μόνος του, με ένα θολό φεγγάρι που δεν έλαμπε.

Αντρέα Μούτσολο